آسیب اعصاب محیطی
آسیبهای اعصاب محیطی به آسیبهایی گفته میشود که به اعصاب خارج از مغز و نخاع آسیب میزنند. این آسیبها معمولاً میتوانند به دلیل انواع عوامل ایجاد شوند، شامل:
۱. ضربه یا فشار: آسیب فیزیکی به ناحیه ای که عصب در آن قرار دارد.
۲. بیماریها: بیماریهایی نظیر دیابت، نوروپاتی، و سرطان.
۳. سموم: مصرف الکل یا سموم شیمیایی.
۴. عفونتها: عفونتهای ویروسی یا باکتریایی که به عصب آسیب میزنند.
*** نقش کاردرمانی در بهبود
کاردرمانی در این زمینه شامل ارزیابی، بهبود تواناییهای حرکتی، و بازگرداندن عملکرد طبیعی عصبهاست. اهداف کاردرمانی شامل موارد زیر است:
– کاهش درد: کاهش عوارض و درد ناشی از آسیب به عصب.
– تقویت عضلات: انجام تمرینات تقویتی برای بهبود قدرت عضلانی.
– بهبود هماهنگی و تحرک: تمرینات حرکتی برای بهبود هماهنگی و تحرک.
– آموزش مهارتهای روزمره: کمک به افراد برای انجام فعالیتهای روزمره.
کاردرمانی برای بیماران با آسیب اعصاب محیطی شامل تمریناتی است که به تقویت ماهیچهها و بهبود عملکرد حرکتی کمک میکند.
در اینجا چند نمونه از تمرینات کاردرمانی آورده شده است:
۱. تمرینات تقویتی:
– استفاده از وزنههای سبک برای تقویت عضلات دست و پا.
– تمرینات با کشهای مقاومتی برای افزایش قدرت عضلات.
۲. تمرینات انعطافپذیری:
– دامنه حرکتی: حرکات کششی ملایم برای افزایش دامنه حرکتی مفاصل.
– تمرینات حرکتی: چرخش مچ دست و پا، خم کردن و راست کردن آرنج.
۳. تمرینات تعادلی:
– ایستادن روی یک پا و حفظ تعادل.
– حرکت روی خط مستقیم، پیشرفت و عقبنشینی برای تقویت تعادل.
۴. تمرینات بهبود حس:
– استفاده از اشیاء با بافتهای مختلف برای بهبود حس لامسه.
– تمرینات با هدف شناسایی اشیاء فقط با لمس.
۵. تمرینات حرکتی ظریف:
– فعالیتهایی مانند درست کردن کاردستی، کشیدن و رنگآمیزی.
– استفاده از مانند مهرههای کوچک برای تقویت مهارتهای حرکتی ظریف.
۶. تمرینات روزمره:
– تمرینات شامل فعالیتهای روزمره مانند لباس پوشیدن و غذا خوردن به بهبود عملکرد کمک میکند.
– تکنیکهای خاص برای استفاده مجدد از دست و پا در کارهای روزمره.
۷. تمرینات گروهی:
– فعالیتها و بازیهای گروهی برای تقویت مهارتهای اجتماعی و افزایش انگیزه.
این تمرینات باید زیر نظر کاردرمانگر تیم توانبخشی ازنو و با توجه به وضعیت خاص هر بیمار انجام شوند. اهمیت استراحت و پیشرفت تدریجی نیز در روند بهبودی بسیار مهم است.
