آرتریت پسوریاتیک

آرتریت پسوریاتیک یک نوع التهاب مفاصل است که در افرادی که به بیماری پسوریازیس مبتلا هستند، رخ می‌دهد. این بیماری می‌تواند باعث درد، تورم و سفتی در مفاصل شود و می‌تواند به مشکلات استخوانی نیز منجر گردد. در ادامه، توضیحات بیشتری درباره این بیماری و اهمیت تیم توانبخشی ازنو ارائه می‌دهم:
علل و عوامل خطر
آرتریت پسوریاتیک به‌طور دقیق ناشناخته است، اما تحقیقات نشان می‌دهند که ترکیب عوامل ژنتیکی، محیطی و سیستم ایمنی بدن می‌تواند در بروز آن نقش داشته باشد. این بیماری معمولاً در افرادی که دارای سابقه خانوادگی پسوریازیس هستند، شایع‌تر است.
علائم
علائم آرتریت پسوریاتیک می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
– درد و التهاب در مفاصل، به‌ویژه در انگشتان و پاها
– خمیدگی و تغییر شکل مفاصل
– خستگی و ضعف عمومی
– التهاب در ناحیه چشم (یووئیت)
تشخیص
تشخیص آرتریت پسوریاتیک معمولاً شامل معاینه بالینی، بررسی تاریخچه پزشکی و در برخی موارد آزمایش‌های تصویربرداری مانند اشعه ایکس یا MRI است.
درمان
درمان آرتریت پسوریاتیک معمولاً شامل داروهای ضد التهاب، داروهای بیولوژیک، و درمان‌های فیزیوتراپی است. هدف از درمان کاهش التهاب، کنترل درد و بهبود کیفیت زندگی بیماران است.
تیم توانبخشی ازنو شامل متخصصان مختلفی است که برای کمک به بیماران مبتلا به آرتریت پسوریاتیک گرد هم آمده‌اند. این تیم می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
– فیزیوتراپیست: برای طراحی برنامه‌های حرکتی که به بهبود توانایی‌های حرکتی و کاهش درد کمک می‌کند.
– کاردرمانگر: برای کمک به بیماران در انجام فعالیت‌های روزمره و بهبود کیفیت زندگی.
– متخصص تغذیه: برای ارائه مشاوره‌های تغذیه‌ای که می‌تواند به کاهش التهاب کمک کند.
– روانشناس: برای حمایت روانی بیماران و کمک به مدیریت استرس.
توجه به سلامت جسمی و روانی در مدیریت آرتریت پسوریاتیک بسیار مهم است، و تیم توانبخشی ازنو می‌تواند نقش کلیدی در این زمینه ایفا کند.
فیزیوتراپی در مدیریت و بهبود وضعیت افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک نقش بسزایی ایفا می‌کند و می‌تواند به کاهش علائم و بهبود عملکرد روزانه کمک کند. در این راستا، همکاری با تیم توانبخشی ازنو اهمیت ویژه‌ای دارد. در ادامه به برخی از نقش‌های فیزیوتراپی در این زمینه اشاره می‌کنم:
۱. کاهش درد و التهاب
فیزیوتراپیست‌ها از تکنیک‌های متنوعی مانند درمان‌های دستی، استفاده از دستگاه‌های الکتروتراپی و تکنیک‌های حرارتی برای کاهش درد و التهاب استفاده می‌کنند.
۲. بهبود تحرک و انعطاف‌پذیری
تمرینات کششی و تقویتی که توسط فیزیوتراپیست‌ها طراحی می‌شوند، به بهبود دامنه حرکتی مفاصل و افزایش انعطاف‌پذیری بدن کمک می‌کنند.
۳. تقویت عضلات و بهبود استقامت
با طراحی برنامه‌های ورزشی مناسب، فیزیوتراپیست‌ها به تقویت عضلات اطراف مفاصل و بهبود استقامت بدنی بیماران کمک می‌کنند.
۴. آموزش و توانمندسازی بیماران
فیزیوتراپیست‌ها بیماران را در زمینه مدیریت علائم و انجام صحیح فعالیت‌های روزمره آموزش می‌دهند، که این امر به پیشگیری از بروز مشکلات بیشتر کمک می‌کند.
۵. همکاری میان‌رشته‌ای
فیزیوتراپیست‌ها به عنوان بخشی از تیم توانبخشی ازنو با دیگر متخصصان مانند کاردرمانگران، پزشکان، و روانشناسان همکاری می‌کنند. این همکاری میان‌رشته‌ای به طراحی برنامه‌های درمانی جامع و متناسب با نیازهای فردی بیماران کمک می‌کند.
فیزیوتراپی در کنار همکاری با تیم توانبخشی ازنو می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک کمک کرده و به آن‌ها امکان دهد زندگی فعالتری داشته باشند. این همکاری و رویکرد چندجانبه می‌تواند به نتایج درمانی بهتری منجر شود.
تمرینات فیزیوتراپی برای افراد مبتلا به آرتریت پسوریاتیک با هدف کاهش درد، افزایش انعطاف‌پذیری و بهبود عملکرد مفاصل طراحی می‌شوند. در اینجا به چند نمونه از این تمرینات اشاره می‌کنم که می‌توانند بخشی از برنامه تیم توانبخشی ازنو باشند:
۱. تمرینات کششی
– کشش همسترینگ: دراز کشیده و یک پا را به سمت بالا بکشید، در حالی که پای دیگر روی زمین قرار دارد. این تمرین به افزایش انعطاف‌پذیری پاها کمک می‌کند.
– کشش شانه: دست‌ها را به بالای سر برده و به آرامی به یک سمت خم شوید تا کشش را در کناره بدن و شانه‌ها احساس کنید.
۲. تمرینات تقویتی
– تقویت عضلات چهارسر: با استفاده از یک کش مقاومتی، پاها را دراز کرده و به آرامی زانوها را خم و راست کنید تا عضلات چهارسر تقویت شوند.
– تقویت عضلات بازو: با دمبل‌های سبک، بازوها را به آرامی به سمت بالا و پایین حرکت دهید.

 ۳. تمرینات تعادلی
– تعادل روی یک پا: با ایستادن روی یک پا و حفظ تعادل، می‌توانید تعادل و استحکام عضلات مفاصل را بهبود بخشید.
– قدم زدن روی خط راست: روی یک خط راست راه بروید تا تمرینات تعادلی و هماهنگی را تقویت کنید.
۴. تمرینات هوازی ملایم
– پیاده‌روی یا دوچرخه‌سواری: فعالیت‌های کم‌تأثیر مانند پیاده‌روی یا دوچرخه‌سواری می‌توانند به بهبود استقامت قلبی-عروقی کمک کنند.
– شنا یا ورزش‌های آبی: این نوع ورزش‌ها فشار کمتری به مفاصل وارد می‌کنند و می‌توانند مفید باشند.
پیش از آغاز هر برنامه ورزشی، بهتر است با یک فیزیوتراپیست یا اعضای تیم توانبخشی ازنو مشورت کنید تا برنامه‌ای متناسب با نیازها و شرایط خاص شما طراحی شود. همچنین، تمرینات باید به آرامی و بدون ایجاد درد انجام شوند. تنظیم شدت و نوع تمرینات بر اساس وضعیت فردی و میزان تحمل درد ضروری است.