ضایعه نخاخی

توانبخشی یک رویکرد اصلی برای مدیریت فلج و سایر ناتوانی‌ها پس از آسیب نخاعی (SCI) است که در دهه‌های گذشته اثربخشی آن ثابت شده است.

 توانبخشی برای آسیب نخاعی به مراحل حاد، تحت حاد و مزمن تقسیم می‌شود که هر کدام اهداف و استراتژی‌های خاص خود را دارند. توانبخشی حاد بر کاهش التهاب و پیشگیری از عوارض ثانویه تمرکز دارد، در حالی که مراحل تحت‌ حاد و مزمن بر بهبودی عملکردی و نوروپلاستیسیته تأکید می‌کنند.
آسیب نخاعی به دو دسته ی پارشیال(ناقص)، و ایمپارشیال (کامل) تقسیم می‌شود روندهای اخیر، به ویژه برای آسیب نخاعی پارشال، بر بهبودی عصبی عملکردی به جای تکنیک‌های جبرانی تأکید دارند. به عنوان مثال، تکنیک‌هایی مانند تمرین نظارت شده با تردمیل شده در بازگرداندن توانایی راه رفتن مستقل نتایج بسیار امیدوارکننده داشته است.

بازتوانی آسیب نخاعی (SCI) چند مورد را پیگیری میکند. این موارد شامل قدرت عضلانی، آموزش راه رفتن، و پرداختن به چالش‌های خاص پس از آسیب مانند درد و اسپاستیسیته است.
باید در نظر داشت شدت آسیب نخاعی (SCI) تأثیر قابل توجهی بر نتایج توانبخشی دارد. آسیب‌های شدیدتر، مانند آسیب‌هایی با نمرات پایین‌تر در معیار استقلال عملکردی (FIM) حرکتی، ضایعات کامل و شدت بالاتر در استانداردهای بین‌المللی طبقه‌بندی عصبی آسیب نخاعی (SCI)، با نتایج بهبودی ضعیف‌تری همراه هستند.

بیماران با آسیب‌های سطح بالاتر (مانند آسیب نخاعی گردنی) اغلب به کمک بیشتری در فعالیت‌های روزمره زندگی (ADLs) نیاز دارند و وابستگی بیشتری دارند که می‌تواند بر پیشرفت و نتایج توانبخشی آن‌ها تأثیر بگذارد.

درواقع انتخاب استراتژی‌های توانبخشی، از جمله زمان‌بندی، مدت زمان و شدت مداخلات، تحت تأثیر شدت آسیب قرار می‌گیرد. به عنوان مثال، افرادی که دچار آسیب نخاعی پارشیال هستند ممکن است از درمان‌های متمرکز بر بهبودی عصبی بیشتر بهره‌مند شوند، در حالی که افرادی که دچار آسیب‌های کامل هستند به تکنیک‌های جبرانی وابسته شوند.
شدت آسیب نخاعی همچنین بر نتایج کیفیت زندگی پس از توانبخشی تأثیر می‌گذارد. آسیب‌های شدیدتر معمولاً به دلیل محدودیت‌های عملکردی بیشتر و وابستگی بیشتر، منجر به کیفیت زندگی پایین‌تری می‌شوند.

شدت آسیب نخاعی می‌تواند مسیرهای شغلی فرد را با چالش روبه رو کند، به طوری که آسیب‌های شدیدتر منجر به نرخ‌های پایین‌تر اشتغال پس از آسیب می‌شوند. توانبخشی شغلی زودهنگام می‌تواند به بهبود نتایج شغلی کمک کند، اما شدت آسیب همچنان یک عامل مهم باقی می‌ماند. استراتژی‌های چند منظوره توانبخشی بر جنبه‌های روانی و اجتماعی تمرکز می کند و به فرد کمک می کند تا کنترل شرایط را دوباره به دست آورند، شغل و نقش اجتماعی خود را بازسازی کند و کیفیت زندگی خود را بهبود بخشد.
این یک اصل مهم است که آسیب‌های شدیدتر معمولاً نیاز به تلاش‌های توانبخشی بیشتر و طولانی‌تری دارند. تیم توانبخشی ازنو یک مجموعه کامل حمایتی، آموزشی و توانبخشی برای آسیب های نخاعی با درجات مختلف ارایه میکند و تا رسیدن به نقطه مطلوب یاری رسان شما خواهد بود.